Έχοντας τώρα περιγράψει την εφεύρεσή μου, αυτό που ισχυρίζονται
ως νέα και την επιθυμία να εξασφαλίσει από Letters Patent είναι:
1. Μια εξισορρόπησης τοποθέτηση μηχανή άτρακτο συμπεριλαμβανομένων: ένα περίβλημα? μια άτρακτο συναρμολογημένο στρεφόμενα επί του εν λόγω περιβλήματος και έχει ένα πρόβολο ακραίο τμήμα προεξέχει πέρα από το εν λόγω περίβλημα για να λάβετε ένα κατεργαζόμενο τεμάχιο να είναι ισορροπημένη? μια βάση στήριξης? σημαίνει ευέλικτη υποστήριξη που συνδέουν το εν λόγω περίβλημα και τη βάση και συμπεριλαμβανομένων, τουλάχιστον τρία μέλη στήριξης επιμήκη οποία εκτείνονται εγκάρσια προς τον άξονα του εν λόγω άξονα και είναι διατεταγμένα σε απόσταση μεταξύ τους δίπλα-δίπλα σχέση, τα εν λόγω μέλη στήριξης είναι συνδεδεμένο μεταξύ του εν λόγω περιβλήματος και βάσης για να παρέχει υποστηρίγματα στήλη για το εν λόγω περίβλημα, και κάθε εν λόγω μέλος στήριξης έχει επαρκή χαμηλή πλευρική ακαμψία ώστε να επιτρέπει σχετικά ελεύθερη κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση με την εν λόγω βάση σε όλες τις κατευθύνσεις μέσα σε ένα επίπεδο που εκτείνεται εγκάρσια στην εν λόγω μέλη στήριξης? και ένα περιορισμό επίμηκες μέλος τοποθετούνται ουσιαστικά παράλληλα προς τον εν λόγω άξονα και που έχει απέναντι ακραία τμήματα συνδεδεμένο με το εν λόγω περίβλημα και τη βάση αντίστοιχα έτσι ώστε να συγκρατήσει το εν λόγω περίβλημα ενάντια σε κίνηση το άκρο σε σχέση με την αναφερθείσα βάση κατά την αξονική διεύθυνση της ατράκτου, και το εν λόγω ακινητοποίησης μέλος που έχει επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία ώστε να επιτρέπει σχετικά ελεύθερη κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση με την εν λόγω βάση σε όλες τις άλλες εν λόγω κατευθύνσεις εντός του εν λόγω επιπέδου.
2. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 1, που περιλαμβάνει περαιτέρω αισθητήριο μέσο διευθετημένος να αποκρίνεται σε πλευρική κίνηση των εν λόγω ατράκτου στο εν λόγω επίπεδο έτσι ώστε να παρέχεται ένα χαρακτηριστικό σήμα της δύναμης ώθησης εν λόγω άξονα πλευρικά από μία μέση θέση.
3. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 2, όπου το αναφερθέν μέσο συνδέεται άκαμπτα με την εν λόγω βάση μορφοτροπέα και ανταποκρίνεται προς την εν λόγω άτρακτο πλευρική κίνηση μέσω αντιδραστήρα σημαίνει συνδεδεμένο στην αναφερθείσα θήκη.
4. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 3, όπου το εν λόγω αισθητήριο μέσο περιλαμβάνει δύο μορφοτροπείς δύναμης οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με την εν λόγω βάση έτσι ώστε να απέχουν μεταξύ τους κατά την αξονική κατεύθυνση του εν λόγω άξονα, όπου κάθε μετατροπέας ισχύος είναι τοποθετημένη παρακείμενα ένα αντίστοιχο αντίθετο άκρο του το εν λόγω περίβλημα, και το εν λόγω μέσο αντιδραστήρας περιλαμβάνει δύο μέλη του αντιδραστήρα, καθένα από τα οποία συνδέεται σε μία αντίστοιχη εν λόγω δύναμη μορφοτροπέα.
στερέωσης 5. Μια άτρακτος σύμφωνα με την αξίωση 4, όπου κάθε εν λόγω μέλος αντιδραστήρα είναι επίμηκες και έχει απέναντι άκρα της συνδέεται με ένα εν λόγω μορφοτροπέα δύναμης και του εν λόγω περιβλήματος αντίστοιχα, κάθε εν λόγω μέλος αντιδραστήρα έχει τον άξονά του ουσιαστικά παράλληλο προς το εν λόγω επίπεδο και διατεταγμένο εγκάρσια στην εν λόγω ατράκτου άξονα, και κάθε εν λόγω μέλος αντιδραστήρα έχει επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία για να περιορίσει ουσιαστικά το εν λόγω απόκριση μορφοτροπέα σε εκείνες τις δυνάμεις που ενεργούν στο εν λόγω επίπεδο του εν λόγω πλευρικά ατράκτου.
6. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 5, όπου οι εν λόγω μετατροπείς βρίσκονται στη μία πλευρά του εν λόγω περιβλήματος, και τα εν λόγω μέλη του αντιδραστήρα συνδέεται με την αντίθετη πλευρά του εν λόγω περιβλήματος.
7. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 3, όπου το αναφερθέν μέσο συνδέεται προς το εν λόγω περίβλημα μέσω του εν λόγω μέλη στηρίξεως αντιδραστήρα.
8. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 4, όπου η εν λόγω άτρακτος συναρμολογείται στρεφόμενα σε δύο έδρανα σε απόσταση μεταξύ τους κατά την αξονική κατεύθυνση του εν λόγω άξονα και το οποίο συνδέονται άκαμπτα μεταξύ τους μέσω του εν λόγω περιβλήματος, και κάθε εν λόγω μετατροπέας είναι διατεταγμένο δίπλα σε ένα αντίστοιχο εν λόγω έδρανο.
9. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 1, όπου δύο ζεύγη των εν λόγω μέλη στήριξης παρέχονται, όπου κάθε εν λόγω ζεύγος είναι τοποθετημένο δίπλα ένα αντίστοιχο απέναντι άκρο του εν λόγω περιβλήματος, και τα μέλη στήριξης του κάθε εν λόγω ζεύγους βρίσκεται σε αντίστοιχες απέναντι πλευρές του εν λόγω στέγαση.
10. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 9, όπου τα μέλη στήριξης του κάθε εν λόγω ζεύγους βρίσκεται ουσιαστικά στην ίδια απόσταση από τον άξονα του εν λόγω ατράκτου, και η εν λόγω μέλους συγκρατήσεως είναι διατεταγμένο με τον άξονά του ουσιαστικά στο μέσο μεταξύ των μελών στήριξης του κάθε εν λόγω ζεύγους .
11. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 1, όπου κάθε εν λόγω μέλος στήριξης έχει ένα τμήμα μειωμένου μεγέθους διατομής μεταξύ των άκρων του, και το εν λόγω μειωμένο τμήμα είναι κυκλικής διατομής και αποτελεί ένα σημαντικό μέρος του μήκους του αντίστοιχου εν λόγω μέλος υποστήριξης.
12. Μια άτρακτος συναρμολόγησης σύμφωνα με την αξίωση 1, όπου το εν λόγω μέλους συγκρατήσεως είναι συνδεδεμένο με το εν λόγω περίβλημα δίπλα στο ένα άκρο του περιβλήματος και συνδέεται με την εν λόγω βάση παρακείμενα το αντίθετο άκρο του εν λόγω περιβλήματος.
13. Μια εξισορρόπηση μηχανή περιλαμβάνει: ένα κύριο πλαίσιο? ένα περίβλημα ατράκτου συνδέεται με το εν λόγω κύριο πλαίσιο μέσω εύκαμπτο μέσο στήριξης? μια άτρακτο συναρμολογημένο στρεφόμενα επί του εν λόγω περιβλήματος και έχει ένα πρόβολο ακραίο τμήμα προεξέχει πέρα από το εν λόγω περίβλημα για να λάβετε ένα κατεργαζόμενο τεμάχιο να είναι ισορροπημένη? μέσο μετάδοσης κίνησης συνδεδεμένο με το εν λόγω ατράκτου και να λειτουργεί για να προκαλέσει περιστροφή του? μορφοτροπέα μέσα στερεωμένο στο εν λόγω κεντρικό πλαίσιο και να αποκρίνεται στην κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση με το εν λόγω πλαίσιο να παράγει ένα χαρακτηριστικό σήμα της δύναμης που προκαλεί μία τέτοια κίνηση? τα εν λόγω μέσα εύκαμπτη υποστήριξη η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον τρία επιμήκη μέλη στήριξης τα οποία εκτείνονται εγκάρσια προς τον άξονα του εν λόγω άξονα και είναι διατεταγμένα σε απόσταση μεταξύ τους δίπλα-δίπλα σχέση, τα εν λόγω μέλη στήριξης είναι συνδεδεμένο μεταξύ του εν λόγω περιβλήματος και κύριο πλαίσιο για την παροχή στήλη υποστηρίζει για το εν λόγω περίβλημα, και κάθε εν λόγω μέλος στήριξης έχει επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία ώστε να επιτρέπει σχετικά ελεύθερη κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση με το εν λόγω κύριο πλαίσιο σε όλες τις κατευθύνσεις μέσα σε ένα επίπεδο που εκτείνεται εγκάρσια στην εν λόγω μέλη στήριξης? και ένα περιορισμό επίμηκες μέλος τοποθετούνται ουσιαστικά παράλληλα προς τον εν λόγω άξονα και που έχει απέναντι ακραία τμήματα συνδεδεμένο με το εν λόγω περίβλημα και κύριο πλαίσιο αντίστοιχα έτσι ώστε να συγκρατήσει το εν λόγω περίβλημα ενάντια σε κίνηση το άκρο σχέση με το αναφερθέν κύριο πλαίσιο κατά την αξονική διεύθυνση της ατράκτου, και το εν λόγω μέλος συγκρατήσεως έχοντας επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία ώστε να επιτρέπει σχετικά ελεύθερη κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση με το εν λόγω κύριο πλαίσιο σε όλα τα άλλα εν λόγω κατευθύνσεις εντός του εν λόγω επιπέδου.
14. Μια μηχανή ζυγοστάθμισης σύμφωνα με την αξίωση 13, όπου το αισθητήριο μέσο είναι συνδεδεμένο με το εν λόγω κύριο πλαίσιο και διευθετημένος να αποκρίνεται στο εν λόγω περίβλημα πλευρική κίνηση με την παραγωγή ενός χαρακτηριστικού σήματος της δύναμης ώθησης εν λόγω περίβλημα από μία μέση θέση, ο εν λόγω μετατροπέας σημαίνει συμπεριλαμβανομένων δύο δύναμης μετατροπείς οι οποίοι συνδέονται με το εν λόγω κύριο πλαίσιο έτσι ώστε να απέχουν μεταξύ τους κατά την αξονική κατεύθυνση του εν λόγω άξονα, όπου κάθε μετατροπέας ισχύος είναι τοποθετημένη παρακείμενα ένα αντίστοιχο απέναντι άκρο του εν λόγω περιβλήματος, και να συνδέεται με το εν λόγω περίβλημα μέσω ενός αντίστοιχου μέλους αντιδραστήρα.
15. Μια μηχανή ζυγοστάθμισης σύμφωνα με την αξίωση 14, όπου κάθε εν λόγω μέλος αντιδραστήρα είναι επίμηκες και έχει απέναντι άκρα της συνδέεται με ένα εν λόγω μορφοτροπέα δύναμης και του εν λόγω περιβλήματος αντίστοιχα, κάθε εν λόγω μέλος αντιδραστήρα έχει τον άξονά του ουσιαστικά παράλληλο προς το εν λόγω επίπεδο και διατεταγμένο εγκάρσια στην εν λόγω ατράκτου άξονα, και κάθε εν λόγω μέλος αντιδραστήρα έχει επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία για να περιορίσει ουσιαστικά το εν λόγω απόκριση μορφοτροπέα σε εκείνες τις δυνάμεις που ενεργούν στο εν λόγω επίπεδο του εν λόγω πλευρικά ατράκτου.
16. Μία μηχανή ζυγοστάθμισης σύμφωνα με την αξίωση 15, όπου η εν λόγω άτρακτος συναρμολογείται στρεφόμενα σε δύο έδρανα σε απόσταση μεταξύ τους κατά την αξονική κατεύθυνση του εν λόγω άξονα και οι οποίες συνδέονται άκαμπτα μεταξύ τους μέσω του εν λόγω περιβλήματος, και κάθε εν λόγω μετατροπέας είναι διατεταγμένο δίπλα σε ένα αντίστοιχο εν λόγω έδρανο.
17. Μια μηχανή ζυγοστάθμισης σύμφωνα με την αξίωση 13, όπου δύο ζεύγη των εν λόγω μέλη στήριξης παρέχονται, όπου κάθε εν λόγω ζεύγος είναι τοποθετημένο δίπλα ένα αντίστοιχο απέναντι άκρο του εν λόγω περιβλήματος με τα μέλη στήριξης αυτών που βρίσκονται σε αντίστοιχες απέναντι πλευρές του εν λόγω περιβλήματος και ουσιαστικά το ίδια απόσταση από τον άξονα της ατράκτου, και το εν λόγω μέλους συγκρατήσεως είναι διατεταγμένο με τον άξονά του ουσιαστικά στο μέσο μεταξύ των μελών στήριξης του κάθε εν λόγω ζεύγους. 
Περιγραφή:
Η παρούσα εφεύρεση αναφέρεται σε τεχνολογία ζυγοστάθμισης του είδους που έχει ένα περιστρεφόμενο άξονα προσαρμοσμένο να δέχεται και περιστρέψτε το κατεργαζόμενο τεμάχιο να είναι ισορροπημένη, και ασχολείται κυρίως με την τοποθέτηση των εν λόγω ατράκτων. Θα είναι βολικό στο εξής περιγραφεί η εφεύρεση με αναφορά στα ζυγοστάθμιση, η οποία είναι μία συγκεκριμένη χρήση μηχανών του είδους που υποδεικνύεται εξισορρόπησης.
Οι περισσότεροι εξισορρόπηση μηχανές στηριχθούν στη περιστροφή του κατεργαζόμενου τεμαχίου που πρόκειται να ελεγχθεί, προκειμένου να δημιουργηθεί είτε περιοδική μετατόπιση της ατράκτου (σε μια χαμηλή συντονισμένοι ή μηχανή «μαλακά εδράνου») ή δυνάμεις αντίδραση μέσα στο σώμα της μηχανής (σε μια υψηλή συντονισμένοι ή «άκαμπτο ρουλεμάν»μηχανή). Αυτές οι μετατοπίσεις ή δυνάμεις στη συνέχεια αναλύθηκε με διάφορα μέσα να αντλήσει το ποσό και τη θέση της απαιτούμενης διόρθωσης είτε σε ένα μόνο επίπεδο (στατική ισορροπία) ή δύο επιπέδων (δυναμική ισορροπία).
Στις μηχανές του άκαμπτου τύπου εδράνου, έχει καταστεί σύνηθες να αντιδράσουν τις δυνάμεις που πρέπει να μετρηθεί μέσα στο πλαίσιο της μηχανής απευθείας μέσω ισχύ μορφοτροπείς που είναι γενικά του πιεζοηλεκτρικού είδος και η εφεύρεση αναφέρεται σε μηχανές αυτού του τύπου ή περισσότερα συγκεκριμένα σε ένα τοποθέτησης για τέτοιες μηχανές ατράκτου.
Μείωση της ταχύτητες περιστροφής λειτουργία των μηχανημάτων τα οποία χρησιμοποιούνται για την εξισορρόπηση άκαμπτο ρότορες είναι προφανώς πολύ επιθυμητή. Χαμηλότερες ταχύτητες σημαίνει μικρότερο και ελαφρύτερο μονάδες, λιγότερο windage, λιγότερο μηχανικό θόρυβο κ.λπ. Ωστόσο, φυγόκεντρος δύναμη λόγω της ανισορροπίας πέφτει ως το τετράγωνο της μείωσης της ταχύτητας. συστήματα ανάρτησης πρέπει να είναι σχεδιασμένα για να αντιδράσει το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δυνάμεων εντός των μετατροπέων, αποκλείοντας στο μέτρο του δυνατού άλλες δυνάμεις, ιδίως εκείνων που επαναλαμβάνονται με κάθε περιστροφή της ατράκτου, αλλά δεν σχετίζονται με ανισορροπία. Αυτά περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
1. στρέψης δυνάμεις οι οποίες επαναλαμβάνονται κυκλικά με κάθε περιστροφή λόγω φέρει ανακρίβειες.
2. Δυνάμεις που οφείλονται στη διακύμανση της τάσης ιμάντα κίνησης που προκαλείται από τροχαλία κίνησης εκκεντρικότητα.
3. Στιγμές παράγεται από φέρει κακή ευθυγράμμιση. Εκτός από την ανάγκη για εξαιρέσεις από αυτές σφάλματος παράγουν ανεπιθύμητα στοιχεία, είναι σημαντικό για διάφορους λόγους να αντιδράσει το μεγαλύτερο μέρος των επιθυμητού σήματος εντός των μορφοτροπείς.
4. Δεδομένου ότι το απόλυτο ποσό του αντιδρά δύναμη μειώνεται λόγω της μειωμένης ταχύτητας λειτουργίας, η σχετική αξία των διαθέσιμων σήματος γίνεται πιο σημαντική.
5. Όπως είναι γνωστό, ο θόρυβος που παράγεται σε ηλεκτρονικά κυκλώματα είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη συχνότητα, και συνεπώς πολύ χαμηλές ενισχυτές συχνότητας απαιτούν περισσότερο σήμα να παραμείνει πάνω από το επίπεδο θορύβου.
6. Εάν ένα σημαντικό μέρος της δύναμης αντιδρά σε δομικά στοιχεία εκτός από μέσω του μετατροπέα, οποιαδήποτε αλλαγή στην ακαμψία των μελών αυτών προκαλεί αλλαγές στην ευαισθησία. Ως τον υπολογισμό της πραγματικής φορέων out-of-ισορροπίας εμπλέκει συχνά μικρές διαφορές μεταξύ σχετικά μεγάλων σημάτων μορφοτροπέα, μια μικρή αλλαγή στην ευαισθησία μίας οποιασδήποτε από μορφοτροπέα μπορεί να παράγει σχετικά μεγάλα σφάλματα στη αναγνώσεις.
7. Εάν οι πρόσθετες δύσκαμπτων μελών εισήχθη όπως αναφέρεται στο 6 ανωτέρω, τα σημεία αντίδρασης δεν θα πρέπει να ορίζεται σαφώς ως η στιγμή της δύναμης σε κάθε ανισορροπία αεροπλάνο δεν θα πρέπει να ληφθούν για κάθε σημείο προσάρτησης μορφοτροπέα στον άξονα, αλλά για σημεία κατά μήκος του ατράκτου που ορίζεται από το σύνολο των μελών που συμβάλλουν σε αυτή την ακαμψία.
Το προκύπτον αποτελεσματικό σημείο αντίδρασης όχι μόνο δεν θα συμπίπτει με το σημείο προσάρτησης μορφοτροπέα, αλλά μπορεί να διαφέρουν από μηχανή σε μηχανή που οφείλεται στις διακυμάνσεις της παραγωγής. Αυτό επιφέρει σφάλματα στα ανάλογα τα οποία χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία των σημάτων που προέρχονται από τους μετατροπείς.
Όλοι αυτοί οι παράγοντες είναι πολύ γνωστές στους έμπειρους στην τέχνη, και υπάρχουν πολυάριθμες λύσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αναφέρθηκαν παραπάνω. Οι λύσεις αυτές ισχύουν γενικά για τις μηχανές σε θέση να χειρίζονται μια ποικιλία από αντικείμενα εργασίας.
υπάρχουν ειδικές συνθήκες στην περίπτωση των μηχανών που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να εξισορροπήσει τεμάχια εργασίας τοποθετημένη σε πρόβολο άξονα. Τυπικές αυτών των μηχανημάτων είναι κατακόρυφα ισορροπιστές και ισορροπιστές για τροχούς οχημάτων με κινητήρα. Η εφεύρεση αναφέρεται σε μηχανές αυτού του γενικού τύπου, και η εφεύρεση θα περιγραφεί στη συνέχεια με ειδική αναφορά στα μηχανήματα για τη ζυγοστάθμιση των τροχών οχήματος με κινητήρα, στην οποία η άτρακτος άξονα κείται σε ένα οριζόντιο επίπεδο. Πρέπει να γίνει κατανοητό, ωστόσο, ότι η εφεύρεση μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε μηχανή εξισορρόπησης χρησιμοποιώντας ένα πρόβολο ατράκτου.
Στις μηχανές του ανωτέρω γενικού τύπου, μία κοινή προσέγγιση είναι να στηρίξει την άτρακτο από μέλη προβόλου που είναι σε ζεύγη, κάθε ζεύγος βρίσκεται σε ή κοντά σε ένα επίπεδο στηρίξεως με ένα μέλος στήριξης σε κάθε πλευρά της ατράκτου. Τέτοια υποστηρίγματα είναι γενικά ορθογώνια σε τομή, για να παρέχουν ένα μέτρο της αξονικής ακαμψίας στην άτρακτο. Οποιαδήποτε τέτοια ζεύγος υποστηριγμάτων δρα ουσιαστικά ως παράλληλο οδηγό για την άτρακτο. Καθώς τα άκρα της ατράκτου πρέπει να επιτρέπεται να κινούνται εγκαρσίως ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, έτσι ώστε κάθε ένα από τα δύο σημεία αντίδρασης απότομα ορίζεται, ένα επιπλέον περιστροφική βαθμός ελευθερίας πρέπει να παρέχεται όποτε χρησιμοποιείται αυτή η μορφή εναιωρήματος.
Έχουν γίνει προσπάθειες να χρησιμοποιήσει τα έδρανα τους εαυτούς τους ως μέσο που επιτρέπει αυτό το περιστροφικό βαθμό ελευθερίας. Αυτή η λύση δεν είναι ικανοποιητική, επειδή τα έδρανα αντι-τριβής οι οποίες γενικά χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό δεν μπορεί να γίνει για να τρέξει αληθές στο αξονικό επίπεδο. Οποιαδήποτε εκκεντρότητα αυτού του είδους ωστόσο, εκφράζεται ως μια στιγμή ένα έδρανο για το άλλο, με μια κυκλική μεταβολή καθώς περιστρέφεται άτρακτο. Αυτή η παραλλαγή έχει ερμηνευθεί από το μηχάνημα ως ανισορροπία. Τα έδρανα άξονα, ως εκ τούτου, πρέπει να ενωθούν μηχανικά από ένα περίβλημα ή τα μέλη εντός του οποίου μπορούν να αντιδράσουν οι ανωμαλίες των εδράνων.
Μία εντελώς διαφορετική διάταξη χρησιμοποιεί ένα περίβλημα ατράκτου που έχει δύο σχετικά βαρέα και επιμήκη κυκλικής διατομής που υποστηρίζουν κατακόρυφα μέλη που συνδέονται με μία βάση, με ένα σεισμικό pick-up ή επιταχυνσιόμετρο για κάθε μέλος. Εκτός από την ογκώδη φύση ενός τέτοιου συστήματος, δεν μπορεί να ειπωθεί για να παρέχουν υψηλό βαθμό στρεπτικής ελευθερίας στο αξονικό επίπεδο και οι αποτελεσματικές σημεία αντιδράσεως, επομένως, δεν βρίσκονται στο κέντρο των μελών στήριξης αλλά σε ορισμένα σημεία μεταξύ των δύο μελών. Επίσης, στρεπτικών δυνάμεων που συμβαίνουν στο περίβλημα ατράκτου λόγω της περιστροφής του άξονα παράγει μια ροπή κάμψεως στο φρεάτιο που θα, αν αυτό ποικίλλει κατά τη διάρκεια κάθε περιστροφής, παράγει ένα σήμα σφάλματος.
Είναι ένα κύριο αντικείμενο της παρούσας εφεύρεσης να παρέχει ένα άξονα τοποθέτησης μηχανή εξισορρόπησης η οποία είναι σχετικά απλή και φθηνή κατασκευή, και η οποία καθιστά δυνατή την ανίχνευση του όγκου του πραγματικού έξω από δυνάμεις ισορροπίας ενός συνδεδεμένου τεμαχίου εργασίας προς την ουσιαστική εξαίρεση των άλλων σφάλματος παράγουν δυνάμεις. Ένα περαιτέρω αντικείμενο της εφεύρεσης είναι η παροχή ενός άξονα τοποθέτησης των ανωτέρω είδους που επιτρέπει την πλευρική κυμαινόμενο κίνηση της ατράκτου σε ένα επίπεδο που περιέχει τον άξονα της ατράκτου, αλλά το οποίο ουσιαστικά παρεμποδίζει το άκρο κίνηση της ατράκτου και της κίνησης του εγκάρσιου άξονα της προαναφερθείσας επίπεδο.
Ακόμη ένα άλλο αντικείμενο της εφεύρεσης είναι να παράσχει ένα τοποθέτησης για την οριζόντια τοποθετημένη άτρακτο, η οποία επιτρέπει την ελεύθερη πλευρική κίνηση της ατράκτου σε ένα οριζόντιο επίπεδο ενώ ταυτόχρονα παρέχουν ακαμψία κατά την κατακόρυφη διεύθυνση και αντίσταση στην στρέψη στην υποδοχή ατράκτου ατράκτου. Ακόμη ένα άλλο αντικείμενο της εφεύρεσης είναι να παράσχει ένα μηχάνημα εξισορρόπηση του είδους που υποδεικνύεται συμπεριλαμβανομένης της τοποθέτησης προαναφερθέντα άξονα.
Σύμφωνα με μία άποψη της εφεύρεσης παρέχεται μια τοποθέτηση μηχανή εξισορρόπησης άτρακτο συμπεριλαμβανομένων: ένα περίβλημα? μια άτρακτο συναρμολογημένο στρεφόμενα επί του εν λόγω περιβλήματος και έχει ένα πρόβολο ακραίο τμήμα προεξέχει πέρα από το εν λόγω περίβλημα για να λάβετε ένα κατεργαζόμενο τεμάχιο να είναι ισορροπημένη? μια βάση στήριξης? και εύκαμπτο μέσο στήριξης που συνδέει το εν λόγω περίβλημα και τη βάση και συμπεριλαμβανομένων, τουλάχιστον τρία μέλη στήριξης επιμήκη οποία εκτείνονται εγκάρσια προς τον άξονα του εν λόγω άξονα και είναι διατεταγμένα σε απόσταση μεταξύ τους δίπλα-δίπλα σχέση, τα εν λόγω μέλη στήριξης είναι συνδεδεμένο μεταξύ του εν λόγω περιβλήματος και βάσης για να παρέχει στήλη Βάσεις για το εν λόγω περίβλημα, και κάθε εν λόγω μέλος στήριξης έχει επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία ώστε να επιτρέπεται σχετικά ελεύθερη πλευρική κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση προς την αναφερθείσα βάση σε ένα επίπεδο που εκτείνεται εγκάρσια προς τα εν λόγω μέλη στήριξης.
Σύμφωνα με μία περαιτέρω άποψη της εφεύρεσης παρέχεται μία μηχανή εξισορρόπηση, συμπεριλαμβανομένων? ένα κύριο πλαίσιο? ένα περίβλημα ατράκτου συνδέεται με το εν λόγω κύριο πλαίσιο μέσω εύκαμπτο μέσο στήριξης? μια άτρακτο συναρμολογημένο στρεφόμενα επί του εν λόγω περιβλήματος και έχει ένα πρόβολο ακραίο τμήμα προεξέχει πέρα από το εν λόγω περίβλημα για να λάβετε ένα κατεργαζόμενο τεμάχιο να είναι ισορροπημένη? μέσο μετάδοσης κίνησης συνδεδεμένο με το εν λόγω ατράκτου και να λειτουργεί για να προκαλέσει περιστροφή του? και μορφοτροπέα μέσα στερεωμένο στο εν λόγω κεντρικό πλαίσιο και να αποκρίνεται στην κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση με το εν λόγω πλαίσιο να παράγει ένα χαρακτηριστικό σήμα της δύναμης που προκαλεί μία τέτοια κίνηση? τα εν λόγω μέσα εύκαμπτη υποστήριξη η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον τρία επιμήκη μέλη στήριξης τα οποία εκτείνονται εγκάρσια προς τον άξονα του εν λόγω άξονα και είναι διατεταγμένα σε απόσταση μεταξύ τους δίπλα-δίπλα σχέση, τα εν λόγω μέλη στήριξης είναι συνδεδεμένο μεταξύ του εν λόγω περιβλήματος και κύριο πλαίσιο για την παροχή στήλη υποστηρίζει για το εν λόγω περίβλημα, και κάθε εν λόγω μέλος στήριξης έχει επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία ώστε να επιτρέπεται σχετικά ελεύθερη πλευρική κίνηση του εν λόγω περιβλήματος σε σχέση με το εν λόγω κύριο πλαίσιο σε ένα επίπεδο που εκτείνεται εγκάρσια προς τα εν λόγω μέλη στήριξης.
Η έκφραση «δίπλα-δίπλα σχέση», όπως χρησιμοποιείται στις δύο προηγούμενες παραγράφους και στη συνέχεια σε όλη αυτή την προδιαγραφή, δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι υποχρεώνει τα μέλη στήριξης να είναι σε ευθυγράμμιση, ούτε τους υποχρεώνουν να είναι αυστηρά παράλληλες. Θα γίνει κατανοητό ότι, προκειμένου για τα μέλη στήριξης για να λειτουργήσει ως στήλη υποστηρίζει για το περίβλημα, τουλάχιστον ένα μέλος δεν θα είναι σε ευθυγράμμιση με τους άλλους, έτσι ώστε εάν υπάρχουν τρία μέλη στήριξης κάθε θα βρίσκεται σε μία αντίστοιχη γωνία ενός φανταστικού τριγώνου. Όσον αφορά τον παραλληλισμό των μελών στήριξης, που είναι γενικά προτιμάται, αλλά δεν είναι απαραίτητο. Επιπλέον, η έκφραση «χαμηλής πλευρική ακαμψία», όπως χρησιμοποιείται στις δύο προηγούμενες παραγράφους και όπως εμφανίζεται στο ίδιο πλαίσιο σε μεταγενέστερες χωρία της παρούσας προδιαγραφής, αναφέρεται στη σχέση μεταξύ πλευρική ακαμψία των στηριγμάτων στήλης και την ακαμψία των στηριγμάτων μορφοτροπέα. Δηλαδή, η πλευρική δυσκαμψία της στήλης υποστηρίζει είναι σχετικά χαμηλό σε σύγκριση με η ακαμψία του μορφοτροπέα υποστηρίζει έτσι ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των οριζόντιων δυνάμεων που προσδίδεται στο περίβλημα ατράκτου από ανισορροπία ενός κατεργαζόμενου τεμαχίου, μπορούν να αντιδράσουν στα μορφοτροπείς.
Τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της εφεύρεσης, και περαιτέρω προαιρετικά χαρακτηριστικά, περιγράφονται λεπτομερώς στα ακόλουθα αποσπάσματα της προδιαγραφής που αναφέρονται στα συνοδευτικά σχέδια. Τα σχέδια ωστόσο, είναι απλώς επεξηγηματικά της πώς η εφεύρεση θα μπορούσε να τεθεί σε ισχύ, έτσι ώστε η συγκεκριμένη μορφή και διάταξη των χαρακτηριστικών (είτε είναι ουσιώδη ή προαιρετικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα) που φαίνεται δεν πρέπει να γίνει κατανοητό ως περιοριστικά για την εφεύρεση.
Στα σχέδια:
ΣΥΚΟ. 1 είναι μια ημι-σχηματική προοπτική όψη που δείχνει ένα τυπικό μηχάνημα εξισορρόπησης ενσωματώνει ένα παράδειγμα στερέωσης σύμφωνα με την εφεύρεση άξονα?
ΣΥΚΟ. 2 είναι μία πλάγια όψη, σε μεγενθυμένη κλίμακα, της τοποθέτησης ατράκτου που φαίνεται στο ΣΧ. 1?
ΣΥΚΟ. 3 είναι μία όψη εγκάρσιας τομής κατά μήκος της γραμμής III - III του ΣΧ. 2?
ΣΥΚΟ. 4 είναι μία όψη εγκάρσιας τομής κατά μήκος της γραμμής IV - IV του ΣΧ. 2?
ΣΥΚΟ. 5 είναι μία όψη εγκάρσιας τομής κατά μήκος της γραμμής V - V του ΣΧ. 4?
ΣΥΚΟ. 6 είναι μία όψη εγκάρσιας τομής κατά μήκος της γραμμής VI - VI του ΣΧ. 5?
ΣΥΚΟ. 7 είναι μία κάτοψη του υποστηρίγματος προσαρμογής ατράκτου που φαίνεται στο ΣΧ. 2?
ΣΥΚΟ. 8 είναι ένα ημι-διαγραμματική όψη που δείχνει μία εναλλακτική σύνδεση μεταξύ του περιβλήματος ατράκτου και μετατροπείς?
ΣΥΚΟ. 9 είναι μία προοπτική διαγραμματική όψη μίας εναλλακτικής υλοποίησης της εφεύρεσης.
Ένα τυπικό μηχάνημα εξισορρόπησης στην οποία μπορεί να εφαρμοστεί η εφεύρεση παρουσιάζεται στο ΣΧ. 1, και περιλαμβάνει ένα κύριο πλαίσιο 1 και ένα άξονα τοποθέτησης 3 συνδεδεμένο με αυτό το πλαίσιο. Η άτρακτος 4 συναρμολογείται στρεφόμενα σε ένα περίβλημα 5 του 3 συναρμολογήσεως και η οποία συνδέεται με το πλαίσιο 2 μέσω εύκαμπτων μέσου υποστηρίξεως περιγράφεται στη συνέχεια. Η περιστροφή της ατράκτου 4 γίνεται μέσω ενός κινητήρα μετάδοσης κίνησης 6 και του ιμάντα 7 τροχαλίες εμπλοκής 8 και 9 σχετικά με τον κινητήρα 6 και της ατράκτου 4 αντίστοιχα. Ένα πρόβολο ακραίο τμήμα 11 της ατράκτου 4 προεξέχει πέρα από το ένα άκρο του περιβλήματος 5 για να λάβετε ένα τροχό 12 για να είναι ισορροπημένη, και κάθε κατάλληλο μέσο 13 μπορεί να παρέχεται για την εξασφάλιση με δυνατότητα απελευθέρωσης τον τροχό 12 στη θέση του.
Αναφερόμενοι τώρα στα σχήματα. 2 έως 7, το περίβλημα 5 είναι συνδεδεμένο με μία βάση 14 μέσα από τα εύκαμπτα μέσα στήριξης η οποία περιλαμβάνει τέσσερα μέλη στήριξης 15 διατεταγμένο ώστε να δρα ως στήλη υποστηρίζει για το περίβλημα 5. Θα εκτιμηθεί, ωστόσο, ότι η βάση 14 μπορεί να παραλειφθεί σε ορισμένες περιστάσεις έτσι ώστε το περίβλημα 5 είναι συνδεδεμένο απευθείας με το πλαίσιο 2 μέσω των εύκαμπτων μέσων στήριξης. Κάθε στήριξη 15 είναι σχετικά μακρύς και λεπτός, έτσι ώστε να έχουν πλευρική ευελιξία, αλλά είναι τέτοιο σχήμα και τέτοιες διαστάσεις ώστε να αντισταθεί λυγισμού. Δηλαδή, κάθε υποστήριγμα 15 έχει υψηλή αντοχή σε εφελκυσμό και θλίψη, αλλά χαμηλή αντίσταση στην κάμψη. Ως αποτέλεσμα, το περίβλημα 5 έχει ανασταλεί από τα εύκαμπτα μέσα στήριξης για την πλωτή κίνηση σε ένα οριζόντιο επίπεδο.
Αν και οι τέσσερις υποστηρίγματα 15 απεικονίζεται, τρεις μπορεί να είναι επαρκής, ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας αριθμός μεγαλύτερος από τέσσερα. Κατά προτίμηση, όπως φαίνεται, κάθε υποστήριγμα 15 είναι κυκλικής διατομής και έχει ένα τμήμα 16 μειωμένης διαμέτρου μεταξύ των άκρων του, και το τμήμα 16 αποτελεί ένα σημαντικό τμήμα του μήκους των στηριγμάτων 15. Οι μεγαλύτερες ακραία τμήματα του κάθε υποστηρίγματος 15 είναι συνδεδεμένα με το περίβλημα 5 και της βάσης 14 αντίστοιχα μέσω στερεώσεως κοχλιών 17, αλλά άλλα μέσα προσάρτησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
Στη συγκεκριμένη κατασκευή που παρουσιάζεται, τα στηρίγματα 15 διατάσσονται κατά ζεύγη, καθένα από τα οποία βρίσκεται δίπλα σε ένα αντίστοιχο άκρο του περιβλήματος 5, και τα στηρίγματα 15 του κάθε ζεύγους βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές του περιβλήματος 5 σε ουσιαστικά ίσες αποστάσεις από το άξονα της ατράκτου 4. είναι δυνατόν, ωστόσο, να επιτευχθούν ικανοποιητικά αποτελέσματα χωρίς να έχει τα στηρίγματα 15 διατάσσονται συμμετρικά, όπως περιγράφεται και παρουσιάζεται. Επίσης, τα στηρίγματα 15 είναι ίσου μήκους στην κατασκευή που φαίνεται, και ενώ αυτό προτιμάται, ικανοποιητικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να αποκτηθούν σε άλλες ρυθμίσεις που προβλέπονται όλες υποστηρίζει 15 έχουν ουσιαστικά την ίδια αντίσταση σε κάμψη μεταξύ των σημείων τους προσάρτησης με το περίβλημα 5 και της βάσεως 14.
Μέσα συγκρατήσεως παρέχεται, στην κατασκευή που φαίνεται, για να συγκρατεί το περίβλημα 5 έναντι κινήσεως σε σχέση με την βάση 14 κατά την αξονική διεύθυνση της ατράκτου 4. Στην κατασκευή που παρουσιάζεται, αυτό σημαίνει ότι είναι υπό τη μορφή ενός σχετικά μακρύ και λεπτό μέλος ή ράβδος 18 έχει απέναντι άκρα του συνδέεται με τη βάση 14 και το περίβλημα 5, αντίστοιχα, μέσω κοχλιών στερεώσεως 19. Η ράβδος 18 έχει επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία ώστε να επιτρέπεται σχετικά ελεύθερη πλευρική κίνηση του περιβλήματος 5 σε σχέση με τη βάση 14 στην προαναφερθείσα οριζόντιο επίπεδο, και κατά συνέπεια δημιουργεί αξονική ακαμψία στο συναρμολογήσεως ενώ διατηρεί εγκάρσια ελευθερία στέγαση. Η ράβδος 18 δεικνύεται ως βρίσκεται ακριβώς κάτω από την άτρακτο 4 με τον άξονά του ουσιαστικά στο μέσο μεταξύ των υποστηριγμάτων 15 σε κάθε άκρο του περιβλήματος 5 (βλέπε σχ. 4), αλλά είναι δυνατές άλλες τοποθεσίες. Τα σχήματα. 5 και 6 δείχνουν μια ιδιαίτερη σύνδεση μεταξύ της ράβδου 18 και του περιβλήματος 5, στην οποία το ένα άκρο της ράβδου 18 στερεώνεται σε μία προεξοχή 21 που προεξέχει κάτω από το περίβλημα 5 και τα οποία είναι μερικώς τοποθετημένο μέσα σε μία εσοχή 22 της βάσης 14. Το αντίθετο άκρο της ράβδου 18 συνδέεται σε μία ωτίδα 23 που προεξέχει προς τα άνω από τη βάση 14, όπως φαίνεται επίσης στο ΣΧ. 5. Η εσοχή 22 και ωτίο 21 έχουν τις κατάλληλες διαστάσεις έτσι ώστε να συγκρατεί την απαραίτητη ελευθερία κινήσεων για το περίβλημα 5.
Επιστρέφοντας τώρα στο ΣΧ. 3, που δείχνει μια ιδιαίτερη περιστροφική στήριξης για την άτρακτο 4 στην οποία ένα χιτώνιο 24 περιέχει ένα σημαντικό μέρος της ατράκτου 4, και κατάλληλα έδρανα 25 είναι τοποθετημένα γύρω από το περίβλημα 24 σε δύο θέσεις απέχουσες κατά την αξονική διεύθυνση του εν λόγω χιτωνίου. Τα έδρανα 25 που περιέχονται σε αντίστοιχα απέναντι άκρα του περιβλήματος 5 και συνδέονται άκαμπτα από το εν λόγω περίβλημα. Επιπλέον, το χιτώνιο 24 είναι ένα τακτοποιημένο ταιριάζει πάνω από τον άξονα 4, τουλάχιστον στην περιοχή του καθενός που φέρει 25.
Δύο μορφοτροπείς 26 ενός γνωστού είδους - π.χ. πιεζοηλεκτρικό - βρίσκονται σε μια πλευρά του περιβλήματος 5, και στην κατασκευή που φαίνεται, κάθε συνδέεται άκαμπτα με τη βάση 14 μέσω ενός αντίστοιχου βραχίονα 27. Το μορφοτροπείς 26 λειτουργούν σε ένα γνωστό τρόπο για να παράγει ένα ηλεκτρικό σήμα σε απόκριση προς μηχανική καταπόνηση, και το μέγεθος του σήματος ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος του στελέχους. Η επίπτωση αυτή, και ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται για να ληφθεί ένα διάβασμα προς τα έξω σε Ζυγοσταθμίσεις, είναι καλά γνωστή, και δεν θα περιγραφούν περαιτέρω σε αυτή την προδιαγραφή.
Όπως φαίνεται, κάθε μετατροπέας 26 είναι κατά προτίμηση γειτονικά ένα αντίστοιχο ένα από τα έδρανα 25 και βρίσκεται σε μία πλευρά του περιβλήματος 5. Κάθε μορφοτροπέας 26 είναι τοποθετημένος επί της βάσεως 14, έτσι ώστε οι δυνάμεις στο οριζόντιο επίπεδο εγκάρσιο προς την άτρακτο 4 αντιδρά σε αυτό από ένα σχετικά μακρύ και λεπτό στέλεχος του αντιδραστήρα 28. τα μέλη του αντιδραστήρα 28 έχουν επαρκώς χαμηλή πλευρική ακαμψία για να απομονώσει τυχόν δυνάμεις σφάλμα που μπορεί να υπάρχουν λόγω εκτροπή των υποστηριγμάτων 15 ή στρέψης που εφαρμόζεται στο περίβλημα 5. Δεδομένου ότι οι βραχίονες 27 συνδέουν οι μορφοτροπείς 26 με τη βάση 14 είναι σχετικά άκαμπτα, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό (π.χ. 95% ή περισσότερο) των οριζόντιων δυνάμεων που προσδίδεται στο περίβλημα 5 από ανισορροπία του ενός τροχού 12, μπορεί να αντιδράσει εντός των μετατροπέων 26 μέσω των μελών 28.
Στην κατασκευή που φαίνεται στα ΣΧ. 2 έως 7, κάθε μέλος του αντιδραστήρα 28 συνδέεται με τις αντίστοιχες μετατροπέα του 26 στο ένα άκρο, και συνδέεται σε μία ωτίδα 29 του περιβλήματος 5 στο αντίθετο άκρο του. Τα ωτία 29 που βρίσκεται στην πλευρά του απομακρυσμένου περιβλήματος 5 από τους μετατροπείς 26, έτσι καταλήγοντας σε ένα σχετικά συμπαγή διάταξη. Δεν είναι απαραίτητο ωστόσο, για τη σύνδεση των μελών του αντιδραστήρα 28 απευθείας στο περίβλημα 5, και μια εναλλακτική δυνατότητα αυτή φαίνεται στο ΣΧ. 8, στην οποία κάθε μέλος 28 είναι συνδεδεμένο με το περίβλημα 5 δια μέσου ενός αντίστοιχου ενός από τα υποστηρίγματα 15.
Αν και η προηγούμενη περιγραφή αφορά ειδικά μηχανήματα ζυγοστάθμισης που έχει ένα οριζόντιο άξονα, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εφαρμοσιμότητα της εφεύρεσης δεν περιορίζεται σε τέτοιες μηχανές.
Θα εκτιμηθεί από την προηγηθείσα περιγραφή ότι η εφεύρεση παρέχει μία σημαντικά βελτιωμένη στερέωσης για μια μηχανή εξισορρόπησης άτρακτο. Δεδομένου ότι οι μετατροπείς είναι σταθερά υποστηριζόμενη, ενώ η άτρακτος είναι σε θέση να επιπλέει σε ένα προκαθορισμένο επίπεδο, ένα μεγάλο μέρος των δυνάμεων που δρουν σε αυτό το επίπεδο μπορεί να αντιδράσει εντός των μετατροπέων. Η φύση των μέσων για τη διαβίβαση των δυνάμεων των μετατροπέων, συμβάλλει στην επίτευξη των ακριβής προσδιορισμός των εκτός ισορροπίας σε ένα κομμάτι.
Στην κατασκευή περιγράφεται ιδιαιτέρως, προτιμάται ότι το σημείο σύνδεσης του κάθε κατακόρυφο υποστήριγμα με το συγκρότημα ατράκτου, βρίσκεται σε ένα ουσιαστικά οριζόντιο επίπεδο, η οποία μπορεί ή δεν μπορεί να περιέχει τον άξονα της ατράκτου. Η σχέση αυτή δεν είναι απαραίτητη, ωστόσο, ούτε είναι απαραίτητο ότι τα κάθετα στηρίγματα είναι το ίδιο μήκος, αν και η ομοιομορφία του μήκους γενικά προτιμάται. Ακόμη περαιτέρω, ο προτιμώμενος αριθμός των τριών υποστηριγμάτων έχει επιλεγεί ως το χαμηλότερο αριθμό που θα αντισταθεί σε βολική στρέψης στον άξονα, και προφανώς οποιοσδήποτε μεγαλύτερος αριθμός μπορεί να επιλεγεί διατηρώντας ταυτόχρονα το ίδιο πλεονέκτημα της αντίστασης στρέψης. Έχει βρεθεί ότι μία κυκλική διατομή είναι ικανοποιητική για τα στηρίγματα λόγω της υψηλής αντοχής συμπίεσης και σχετικώς χαμηλή αντίσταση κάμψης ενός τέτοιου τμήματος, αλλά και πάλι αυτό δεν είναι ουσιώδες.
Σε μία εναλλακτική πραγματοποίηση της εφεύρεσης, όπως φαίνεται στο ΣΧ. 9, η άτρακτος 11 οδηγείται μέσω μιας διάταξης τροχού σκουλήκι και σκουλήκι 31, και η τροχαλία 9 συνδέεται επομένως με μία κατακόρυφη άτρακτο 32 αντί άμεσα με την άτρακτο 11 όπως στην προηγούμενη κατασκευή. Μια περαιτέρω αλλαγή είναι ότι η ράβδος συγκράτησης 18 τοποθετείται σε μία πλευρά του περιβλήματος 5 και όχι απευθείας κάτω από την άτρακτο 11 όπως στην προηγούμενη κατασκευή. Αυτή η εναλλακτική κατασκευή είναι εκείνη κατά την οποία, κάτω από ορισμένες συνθήκες, η ράβδος συγκράτησης 18 μπορούν να παραλειφθούν εφόσον, όταν η άτρακτος 11 περιστρέφεται, είναι ουσιαστικά ελεύθερο από δυνάμεις που ενεργούν κατά την αξονική διεύθυνση.
Θα γίνει κατανοητό ότι διάφορες αλλαγές, τροποποιήσεις, και / ή προσθήκες μπορούν να ενσωματωθούν σε προηγούμενα χωρίς αναχώρηση από το πεδίο της εφεύρεσης όπως ορίζεται από τις συνημμένες αξιώσεις.
